ΚΩΣΤΑΝΤΖΑ: ΜΙΑ ΠΟΛΗ… ΓΥΝΑΙΚΑ

kostanza-2

 H Κωνστάντζα (ρουμ. Constanţa), ιστορικά  γνωστή ως Τόμις, είναι η αρχαιότερη -συνεχώς κατοικημένη- πόλη της Ρουμανίας. Ιδρύθηκε γύρω στα 600 π.Χ.  Η πόλη βρίσκεται στην περιφέρεια Δοβρουτσά στις ακτές της Μαύρης θάλασσας.

Αυτό ήταν το πρώτο που διάβασα καθώς ετοιμαζόμουν να πάω στο μεγαλύτερο λιμάνι της Ρουμανίας. Κάπου είχα διαβάσει επίσης πως κάπως, κάπου, κάποτε υπήρχε και ισχυρή ελληνική παρουσία.  Έχει αεροδρόμιο που όμως είναι κυρίως στρατιωτικό και με σχετικά αραιά δρομολόγια από το Βουκουρέστι. Έτσι το αυτοκίνητο είναι η περισσότερο εφικτή λύση και τα 220 χιλιόμετρα που απέχει από την πρωτεύουσα αφού χρειάζονται περίπου 2μιση ώρες για να φτάσει κανείς στην Κωστάντζα.

kostanza-27

Με το που μπεις στην πόλη το νιώθεις αμέσως. Η ιστορία σε «γδέρνει» σε κάθε ματιά ενώ η πολυπολιτισμικότητα είναι αμέσως φανερή. Ρωμαίοι, Οθωμανοί, Ρώσοι,  Έλληνες τσιγγάνοι,  Εβραίοι άφησαν το στίγμα τους. Τα αρχοντικά μπερδεύονται με τα χαμόσπιτα ενώ που και που κάποιο χοντροκομμένο κτήριο φιλοσοφίας και αισθητικής Τσαουσέσκου φαντάζει ξέμπαρκο. Δρόμοι με ελληνικά ονόματα, θέατρο Ελπίς, γύρος σουβλάκι, τζαμιά και συναγωγές.

kostanza-32

kostanza-30Ο αέρας λιμανίσιος και οι γλαροί παρέα με γάτες και αρουραίους. Τον παλιό πλούτο τον τρώει σήμερα η αλμύρα, όπως και το επιβλητικό καζίνο πάνω στην θάλασσα.

kostanza-17

Το αρχαιολογικό μουσείο στέκει περήφανο στην μεγάλη πλατεία περιμένοντας τους καλοκαιρινούς επισκέπτες να του δώσουν ζωή. Κλασσικός τουριστικός προορισμός, τον χειμώνα ζει στο σκοτάδι αναπολώντας εκείνες τις εποχές που η Κωστάντζα ήταν το μεγαλύτερο λιμάνι της Μαύρης θάλασσας.

kostanza-29

Το δάσος με τους γερανούς στο λιμάνι δουλεύει μέρα νύχτα. Η πόλη παλεύει όπως και ολόκληρη η χώρα να συντονίσει το βήμα της κυνηγώντας την δυτική ανάπτυξη. Τα ερειπωμένα αρχοντικά στέκουν στοιχειωμένα περιμένοντας να ζωντανέψουν ξανά αλλά οι σύγχρονοι Ρουμάνοι προτιμούν πλέον το διαμέρισμα στην πολυκατοικία με το υπόγειο γκαράζ.

kostanza-11

Όσο περπατάς στα στενά ζεις την ζωή της. Είναι γυναίκα αυτή η πόλη. Έζησε έντονα. Την λάτρεψαν, ερωτεύτηκε πλήγωσε και πληγώθηκε. Γιόρτασε, γλέντησε, μέθυσε τσαλακώθηκε. Έπεσε και σηκώθηκε αμέτρητες φορές.  Όμως μεγάλωσε. Οι ρυτίδες είναι εμφανείς και βαθιές. Οι εραστές έφυγαν για άλλες πολιτείες και  οι φίλοι ακολούθησαν τον δρόμο τους.  Τώρα δεν ξέρει τι να φορέσει. Τα όμορφα ρούχα της σκίστηκαν και φθάρθηκαν. Στα καινούργια νοιώθει άβολα. Θα συνεχίσει όμως. Απλά ψάχνει κάποιον να την σεβαστεί, να την αγαπήσει όπως είναι, να της δώσει άλλη μια ευκαιρία. Και είναι σίγουρο πως θα τον ανταμείψει, όπως εκείνη μόνο ξέρει.

Άλλωστε απέδειξε πως ξέρει να αγαπά…

Κείμενο / Φωτό
More from Ζήσης Μούσιος

ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΧΟΝΤΡΗ» ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ

H θέση τελικά ποτέ δεν είναι άνετη. Όσες φορές κι αν έχεις...
Δείτε περισσότερα