ΜΠΟΥΡΤΖΙ: ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ

mpourtzi-2

Ο παφλασμός του μικρού καϊκιού στην ήρεμη θάλασσα, αλλά κι ο θόρυβος από την γερασμένη μηχανή του που αγκομαχούσε, ήταν το μοναδικό πράγμα που ακουγόταν σε μία έκταση ενός χιλιομέτρου περίπου. Ακόμη και οι γλάροι που πέταγαν τριγύρω, λες και είχαν κάνει σιωπηρή συμφωνία με την φύση, είχαν πάψει να κράζουν. Ακόμη κι η θάλασσα έμοιαζε τόσο πηχτή που έλεγες ότι θα μπορούσε να κοπεί σε κομμάτια.

mpourtzi-3

Όλα αυτά, με συνεργό τον υπέροχο ήλιο, έστηναν το απόλυτο σκηνικό χαλάρωσης.

Είναι γνωστό στους φίλους μου ότι έχω ένα πάθος, μια λόξα με οτιδήποτε αφορά στα κάστρα. Ίσως σε κάποια από τις προηγούμενες ζωές μου να οφείλεται αυτή μου η λατρεία. Έτσι όταν βρέθηκα στο Ναύπλιο και μια φίλη  πρότεινε επίσκεψη στο Μπούρτζι, δεν δίστασα στιγμή.

mpourtzi-14

Φτάνοντας λοιπόν στο λιμανάκι που άραξε το καΐκι, καταλαβαίνεις αμέσως σε ποια χώρα ζεις ! Έργα ατελείωτα, σκουπίδια, μια γενικότερα εικόνα εγκατάλειψης από κάθε αρμόδιο φορέα.

Η αλήθεια είναι ότι η είσοδος στο Μπούρτζι καθώς και ο περιβάλλον χώρος, θυμίζουν αρκετά την είσοδο στην Σπιναλόγκα. Παρόμοιες εικόνες κι εκεί!

Προσπερνώντας όλο αυτό, προσπάθησα να φτιάξω στο μυαλό μου την εικόνα της εποχής από πληροφορίες για τους προκατόχους του.

Περπάτησα στα δρομάκια του, ανέβηκα στον προμαχώνα και τράβηξα φωτογραφίες. Σκεφτόμουν πόσοι έζησαν εκεί τις δικές τους στιγμές και πόσοι ονειρεύτηκαν και υπερασπίστηκαν την ελευθερία τους μέσα σε αυτό. Μα το ίδιο το Μπούρτζι, όταν ανεβαίνεις επάνω στα τείχη του, σου δίνει την αίσθηση ότι είσαι ελεύθερος.

Μεσαιωνικής κατασκευής, δημιουργία του αρχιτέκτονα Antonio Gambello και του μηχανικού Brancaleone το 1471 με αρχική ονομασία Castello di Toro κατόπιν εντολής του Ιταλού Πρεβεδούρου, διοικητή Vettor Pasqualigo για την ενίσχυση της Ακροναυπλίας . Κατόπιν πέρασε στην εποχή της Α΄Οθωμανικής κατοχής με το όνομα Castellum de Scoio λόγω του ότι είναι χτισμένο σχεδόν σε στρογγυλό σχήμα. Στην μέση του κάστρου ένα τετράγωνος πύργος διαμορφώνει την εικόνα του όπως σχεδόν όλα τα κάστρα της Ανατολής.

Νικώντας το 1686 ο Morosini τους Οθωμανούς, το κάστρο ξαναπερνά στα χέρια των Ενετών και αλλάζει εκ νέου η ονομασία του σε Castello dello Scoglio και το λιμανάκι σε Porto Cadena λόγω της βαριάς αλυσίδας που ξεκινούσε από το κάστρο και έφτανε ως το λιμάνι του Ναυπλίου αποκλείοντας την είσοδο στο Ναύπλιο κατά την διάρκεια της νύχτας.

Κατά την διάρκεια της Β’ Τουρκοκρατίας από το 1715 εως το 1822 μετονομάζεται σε Μπούρτζι από την τουρκική λέξη Burc που σημαίνει κάστρο όπου και διατηρεί αυτή την ονομασία του μέχρι σήμερα. Καταφύγιο των τότε Ελληνικών κυβερνήσεων στην περίοδο του εμφυλίου το 1826.

Σαν φυλακή λειτούργησε μόνον κατά την περίοδο 1829-1830, ενώ απο τότε εως το 1892 ορίζεται ο τόπος παραμονής των δήμιων και η έξοδος τους από αυτό οριζόταν μόνο κατά την διάρκεια εκτελέσεων. Η λειτουργία του ως κάστρο έληξε το 1865 και το 1935 διαμορφώθηκε σε ξενοδοχείο. Τη ν περίοδο της κατοχής όμως υπέστη σοβαρές ζημιές από βομβαρδισμούς. Το 1950 ανακατασκευάστηκε και λειτούργησε ως ξενοδοχείο διάσημων εως το 1970 οπότε και έκλεισε οριστικά.

Περιοδικά από τότε λειτουργεί ως χώρος συναυλιών χάρη στην περίφημη ακουστική του.

mpourtzi-1

Φεύγοντας κοντοστάθηκα λίγο πριν βγω από την κεντρική του πύλη και σκέφτηκα την αείμνηστη Αννα Συνοδινού στην ταινία του 1958 “ Ο άνθρωπος του τραίνου” που κι αντίστοιχα εκείνη μπαίνοντας στο Μπούρτζι είπε: “Μα είναι όμορφα εδώ πέρα! Σαν να βρεθήκαμε ξαφνικά σε μια άλλη εποχή!”

 

Κείμενο / Φωτό
More from Εβίτα Ταμπάκη

ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΛΙΑΚΑΔΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Κυριακή πρωί. Οι πολλοί τουρίστες έχουν φύγει πλέον από το νησί. Οι...
Δείτε περισσότερα