ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

lkl

Γιατί έκαψες τη στέγη μου; ρώτησα τη
φωτιά.
Για να κοιτάς τον ουρανό ανεμπόδιστα, μου απάντησε.

O άνθρωπος όμως θέλει εστία και στέγη και παράθυρο για να στεγάσει τη φωλιά του, θέλει και φράχτες για να εμποδίζει τους εισβολείς.

Κι ας εισβάλει ο ίδιος στη φύση, «καταστρέφοντας» ότι πιο όμορφο έφτιαξε η πλάση.

Την ώρα που κάποιοι άλλοι εισβολείς «παίζουν» με τα σπίρτα ένα παιχνίδι θανάτου εις βάρος… οτιδήποτε κι οποιουδήποτε μπορεί να καεί και να αποφέρει. Χρήμα, εξουσία, επιβολή. Στα αποκαΐδια.

11 χρόνια μετά τις πολύνεκρες πυρκαγιές στην Πελοπόνησο, η Αττική μετράει τις καμένες πληγές της κι οι αριθμοί δεν βγαίνουν.

Η καταστροφή ολοσχερής. Ο πόνος ανείπωτος.

Κάποιοι λένε ο κόσμος θα τελειώσει στη φωτιά,
Κάποιοι λένε στον πάγο.
Απ’ όση στη ζωή ένιωσα πεθυμιά
Τάσσομαι εγώ μ’ αυτούς που θέλουν τη φωτιά.
Μα αν ήταν να χαθεί δύο φορές.

Ανάπαυση στους νεκρούς.

Τη φλόγα άρπαξαν οι άνομοι
τη σβήσανε στα βαλτονέρια.

_d2k9988

Tags από το άρθρο
, ,
More from Nτορίτα Λουκίσσα Σπύρος Τσακίρης

ΜΝΗΜΑΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Κυριακή πρωί… Ο ήλιος υπέρλαμπρος, μετά απο καιρό. Φτάνουμε Ελευσίνα κι ανηφορίζουμε…...
Δείτε περισσότερα