ΣΤΟ «ΜΑΤΙ» ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

mati-a-2
Τετάρτη πρωί.
Μπήκαμε στη Μαραθώνος με βαριά καρδιά. Μετά τη διασταύρωση της Ραφήνας το τοπίο αλλάζει. Η στάχτη ακόμη διάχυτη παντού, τα δέντρα στον ορίζοντα μαύρα.
Κι η μυρωδιά. Αυτή η μυρωδιά. Παντού μυρίζει καμένο. Παντού μυρίζει θάνατο.
Η ταμπέλα «Μάτι» μπροστά μας. Κόκκινο Λιμανάκι, ο τόπος της απόλυτης καταστροφής.

 

mati-a-1
Κατηφορίζουμε με το αυτοκίνητο, διασχίζοντας τους δρόμους που γι άλλους αποτέλεσαν διαφυγή, γι άλλους παγίδα. Το ένα σπίτι χτισμένο δίπλα στο άλλο, μικρά δρομάκια στενά που δεν οδηγούν πουθενά. Ρυμοτομία που δεν άφησε στους περισσότερους περιθώρια να ξεφύγουν. Άναρχος οικισμός χωρίς μονοπάτια να οδηγούν στο νερό.
Ο δρόμος μας οδηγεί κατά λάθος σ’ ένα στενό χωματόδρομο. Από τη μια τα καμμένα, από την άλλη τα ελάχιστα ζωντανά ακόμη. Κάτω στο δρόμο ίχνη από λάστιχα και γρήγορα βήματα. Το στομάχι σφίγγεται.
Βλέπουμε την πορεία της φωτιάς. Από που ακριβώς πέρασε, τι σκότωσε, πως προσπέρασε, που δήλωσε απλά «παρούσα».
Λένε πως μια εικόνα ίσον 1000 λέξεις. Χιλιάδες καμένες εικόνες πόσες λέξεις μετρούν; Πόσα λόγια που δεν σημαίνουν τίποτα για τους απλούς παρατηρητές, αλλα κρύβουν τόσο μεγάλο ανείπωτο πόνο.
Κρανίου τόπος. Έρημα σπίτια. Ακόμη κι αυτά που δεν κάηκαν. Μόνο τα μέλη τηλεοπτικών συνεργείων, από κάθε άκρη της Ευρώπης που ψάχνουν ακόμη ειδήσεις μέσα στα αποκαΐδια και οι διασώστες που δυστυχώς έχουν ακόμη μακάβριο έργο. Ακόμη τόσοι αγνοούμενοι.
Όπου σταθεί το μάτι καμμένα δέντρα, τοίχοι κι αυτοκίνητα, ακόμη και κουφάρια ζώων που δεν πρόλαβαν να μαζέψουν τα συνεργεία. Κάθε πλάνο και μια ιστορία. Πόσοι ακόμη νεκροί βρίσκονται άραγε πίσω από απανθρακωμένες πέτρες και ξύλα;
Παντού γύρω μας συρματοπλέγματα. Οι φράχτες που προστάτευαν τη μια περιουσία από την άλλη, για τους περισσότερους έκλεισαν τις διόδους διαφυγής τους. Προς τη σωτηρία, προς την ελευθερία, προς τη ζωή . Στάθηκαν ακλόνητοι και μπροστά στη φωτιά.
Φτάνουμε στο οικόπεδο που κάηκαν αγκαλιασμένες 26 ψυχές. Η παραλία στα 10 μέτρα κι εδώ απροσπέλαστη από μάντρες και συρματοπλέγματα. Κανένα μονοπάτι να τους δώσει έστω μια μικρή ελπίδα. Μια «προφυλαγμένη» πισίνα στο διπλανό οικόπεδο δεν πρόσφερε καμιά βοήθεια.
Πάνω από τις μικρές παραλίες χάσκουν ακόμη καμμένα κλαδιά. Κάποιοι άφησαν κι εδώ τα σημάδια τους, πριν μπουν στο νερό να σωθούν. Η θάλασσα γαλήνια και σήμερα όπως και το βράδυ της Δευτέρας, στέκει σαν φίλη. Μακάρι να μπορούσαν κι άλλοι να τη φτάσουν. Σήμερα δεν περνούν πια τα σκάφη του λιμενικού ούτε τα ψαροκάικα που εσωσαν τόσες ψυχές. Οι ακτές θα κάνουν πολύ καιρό να δουν ξανά λουόμενους.
mati-a-24
Πόσες ζωές θα είχαν σωθεί στο Μάτι αν η πρόσβαση στην ακτή δεν ήταν «φυλακισμένη».
Πόσα αναπάντητα ΑΝ.
Φεύγουμε λίγο πριν πιάσει η καταιγίδα. Oι μνήμες κι οι οσμές δεν θα φύγουν ποτέ.
mati-b-29
mati-b-28
mati-b-27
mati-b-26
mati-b-25
mati-b-24
mati-b-23
mati-b-22
mati-b-21
mati-b-20
mati-b-19
mati-b-18
mati-b-17
mati-b-16
mati-b-15
mati-b-14
mati-b-13
mati-b-12
mati-b-11
mati-b-10
mati-b-9
mati-b-8
mati-b-7
mati-b-6
mati-b-5
mati-b-4
mati-b-3
mati-b-2
mati-b-1
mati-b-29
mati-b-28
mati-b-27
mati-b-26
mati-b-25
mati-b-24
mati-b-23
mati-b-22
mati-b-21
mati-b-20
mati-b-19
mati-b-18
mati-b-17
mati-b-16
mati-b-15
mati-b-8
mati-b-7
mati-b-6
mati-b-5
mati-b-4
mati-b-3
mati-b-2
mati-b-1
mati-a-26
mati-a-25
mati-a-23
mati-a-22
mati-a-20
mati-a-19
mati-a-18
mati-a-17
mati-a-16
mati-a-15
Η βροχή άργησε δυο μέρες και δεν ήρθε για να ξεπλύνει τις πληγές, αλλά για να θάψει και κάτω από την λάσπη τα έργα και ημέρες των ανθρώπων.
 mati-a-21
Tags από το άρθρο
, , ,
More from Nτορίτα Λουκίσσα Σπύρος Τσακίρης

ΜΝΗΜΑΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Κυριακή πρωί… Ο ήλιος υπέρλαμπρος, μετά απο καιρό. Φτάνουμε Ελευσίνα κι ανηφορίζουμε…...
Δείτε περισσότερα